Châteauneuf-du-Pape & de Pausen

Winkelwagen samenvoegen?

Welkom terug! Er zitten nog enkele wijnen in uw winkelwagen van uw vorige bezoek. Wilt u deze wijnen toevoegen aan uw huidige bestelling?

Geplaatst door: De Wijnbeurs
op 31-10-2014
Delen
Châteauneuf-du-Pape & de Pausen
Châteauneuf-du-Pape & de Pausen

Geschreven door Mariëlla Beukers

De middeleeuwse pausen die Avignon verkozen boven Rome gaven de wijn weliswaar zijn naam, maar zelf dronken ze vooral wijnen uit Bourgogne! En Bourgogne zou als een rode draad door de geschiedenis van Châteauneuf-du-Pape blijven lopen. Uiteindelijk is het gebied zelfs indirect verantwoordelijk voor de hoge kwaliteit van deze Rhône-wijn nu. Hoe dit zit? Dat leest u hieronder!

Het nieuwe kasteel van de paus

Aan het begin van de veertiende eeuw besloot een paus dat hij beter in Avignon kon verblijven dan in Rome. Enige tijd later werd voor de plaatsvervangers van Petrus langs de Rhône een nieuw paleis gebouwd, op een plaats die later bekend zou komen de staan als Châteauneuf-du-Pape: het nieuwe kasteel van de paus. Wijn werd er zeker gemaakt in de omgeving, maar die stond niet als geweldig goed bekend. En hoewel de pausen de lokale wijnbouw hebben bevorderd, is de reputatie van de wijn pas écht gegroeid vanaf de 18e eeuw. Zo rond 1700 bestonden de wijngaarden rondom het dorpje Châteauneuf-du-Pape uit talloze kleine percelen, bewerkt door pachters en kleine boeren.

Daarnaast ontstonden er in de loop van de eeuw die volgde een aantal grotere domeinen, zoals het nu nog bekende Château la Nerthe. Vooral die grotere, vaak adellijke landeigenaren wisten een goede naam met hun product op te bouwen. De wijnen werden geëxporteerd naar tal van landen, maar helaas ook vaak gebruikt om rode Bourgogne in kracht en kleur op te peppen. Dat laatste stak natuurlijk enorm, en was bovendien niet bevorderlijk voor de reputatie van de wijnen van rondom Châteauneuf-du-Pape.

Châteauneuf-du-PapeChâteauneuf-du-Pape

Strijd voor kwaliteit

Men besefte in het gebied terdege dat alleen toegenomen kwaliteit kon zorgen dat hun wijn gewaardeerd werd als zelfstandig product. Dankzij dit besef ontstond hier aan het eind van de 19e eeuw dan ook de eerste vereniging van wijnbouwers, die echter om allerlei redenen geen lang leven beschoren was. Diverse wijnboeren, groot en klein, bleven strijden tegen de enorme wijnfraude van die tijd. Het was de tijd van de gevreesde druifluis, Phylloxera vastatrix, en goede wijn dreigde een schaars goed te worden.

Uiteindelijk slaagde een van de grote landeigenaren, Baron Le Roy van Château Fortia, erin een aantal regels op te stellen die de integriteit van de wijnen van Châteuneuf-du-Pape moest beschermen. Deze regels dienden uiteindelijk als uitgangspunt voor de eerste Appellation d’Origine Controlée van heel Frankrijk en werden wet in 1933. Vanaf dat moment lag onder andere vast dat voor Châteauneuf-du-Pape dertien druivenrassen toegestaan waren, dat er met de hand geoogst moest worden en dat er geen suiker toegevoegd mocht worden tijdens de vergisting om het alcoholpercentage op te krikken (chaptaliseren). De naam van Châteauneuf-du-Pape als wijn was vanaf dat moment écht gevestigd, letterlijk en figuurlijk. 

Naar boven